ਰਾਤੋ-ਰਾਤ 'ਸਟਾਰ' ਬਣਨ ਦੀ ਚਾਹਤ
ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
By : Gill
ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਅੰਨ੍ਹੀ ਦੌੜ ਅਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਦੀ ਕਮੀ
ਅੱਜ ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚ ਰਾਤੋ-ਰਾਤ 'ਸਟਾਰ' ਬਣਨ ਦੀ ਚਾਹਤ ਨੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਅਕਸਰ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਮਰਿਆਦਾਵਾਂ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਲੇਖਕ ਅਨੁਸਾਰ, ਸਕਿੰਟਾਂ ਦੇ ਵੀਡੀਓ ਰਾਹੀਂ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਸਥਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ, ਪਰ ਇਸਦਾ ਸਮਾਜਿਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਬਹੁਤ ਡੂੰਘਾ ਅਤੇ ਨੁਕਸਾਨਦੇਹ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।
2. ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ
ਡਾ. ਸੌਰਭ ਨੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਨੁਕਤਾ ਉਠਾਇਆ ਹੈ ਕਿ ਸਿਰਫ਼ ਸਮੱਗਰੀ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੇ (Creators) ਹੀ ਦੋਸ਼ੀ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ਦੇ ਐਲਗੋਰਿਦਮ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਪਸੰਦ 'ਤੇ ਚੱਲਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਅਸੀਂ ਅਜਿਹੀ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਦੇਖਦੇ ਅਤੇ ਸਾਂਝਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
3. ਡਿਜੀਟਲ ਸਾਖਰਤਾ ਦੀ ਲੋੜ
ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਅਤੇ ਵਿਦਿਅਕ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ 'ਡਿਜੀਟਲ ਸਾਖਰਤਾ' ਸਿਖਾਉਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸਮਝਾਉਣਾ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ ਕਿ ਇੰਟਰਨੈੱਟ 'ਤੇ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਹਰ ਚੀਜ਼ ਨਕਲ ਕਰਨ ਦੇ ਯੋਗ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ।
4. ਸੰਤੁਲਿਤ ਹੱਲ
ਲੇਖਕ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਹੈ ਕਿ ਹੱਲ ਸਿਰਫ਼ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਜਾਂ ਬਾਈਕਾਟ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਵਿਕਲਪਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਸਮਾਜ ਲੋਕ ਕਲਾ, ਸਾਹਿਤ ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆਦਾਇਕ ਸਮੱਗਰੀ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਤਰਜੀਹ ਦੇਵੇਗਾ, ਤਾਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਪਛਾਣ ਆਪਣੇ ਆਪ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਰਹੇਗੀ।
ਸਿੱਟਾ: ਲੇਖ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸੁਨੇਹਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਦੀ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਸਮੂਹਿਕ ਹੈ। ਸਿਰਜਣਹਾਰਾਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਬਣਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਦਰਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਸਮਝਦਾਰ।
