ਮੰਗਲ ’ਤੇ 50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲਿਆ ਸੀ ਏਲੀਅਨ, ਨਾਸਾ ਨੇ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਮਾਰਿਆ

ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ’ਤੇ ਏਲੀਅਨ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਵੱਡਾ ਦਾਅਵਾ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ

ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, 7 ਸਤੰਬਰ, ਹ.ਬ. : ਇਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਦਾਅਵੇ ਵਿਚ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਨਾਸਾ ਨੇ ਅਣਜਾਣੇ ਵਿਚ ਲਗਭਗ 50 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਮੰਗਲ ’ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕੀਤੀ ਸੀ ਅਤੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸਮਝਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਕੀ ਸੀ। ਪਰ ਮਾਹਿਰ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ’ਤੇ ਵੰਡੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇਸ ਨਵੇਂ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਦੀ ਗੱਲ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਰਲਿਨ ਦੀ ਟੈਕਨੀਕਲ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਖਗੋਲ ਭੌਤਿਕ ਵਿਗਿਆਨੀ ਡਰਕ ਸ਼ੁਲਜ਼-ਮਾਕੁਚ ਦਾ ਇੱਕ ਲੇਖ ਸੁਝਾਅ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਨਾਸਾ ਦੇ ਵਾਈਕਿੰਗ ਲੈਂਡਰਾਂ ਨੇ 1976 ਵਿੱਚ ਲਾਲ ਗ੍ਰਹਿ ’ਤੇ ਉਤਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੰਗਲ ਦੀਆਂ ਚੱਟਾਨਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਛੁਪੇ ਛੋਟੇ, ਸੋਕੇ-ਰੋਧਕ ਜੀਵਨ ਦਾ ਨਮੂਨਾ ਲਿਆ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

ਉਨ੍ਹਾਂ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਹ ਜਾਨਾਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਤਾਂ ਵੀ ਲੈਂਡਰ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਰਾਹੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮਾਰ ਚੁੱਕਾ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਰੋਗਾਣੂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਹਨ। ਕੁਝ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਹ ਸੁਝਾਅ ਪਸੰਦ ਨਹੀਂ ਆਵੇਗਾ। ਉਸ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਰੋਗਾਣੂ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਕਾਲਪਨਿਕ ਤੌਰ ’ਤੇ ਲਾਲ ਗ੍ਰਹਿ ’ਤੇ ਵੀ ਰਹਿ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕਦਾ। ਨਾਸਾ ਨੇ ਵਾਈਕਿੰਗ ਨਾਮ ਦੇ ਦੋ ਲੈਂਡਰ ਮੰਗਲ ’ਤੇ ਉਤਾਰੇ ਸਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਹਰ ਇੱਕ ਦੀ ਆਪਣੀ ਲੈਬ ਸੀ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਗਲ ’ਤੇ ਚਾਰ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ। ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਿੱਟੀ ਦੇ ਨਮੂਨੇ ਲਏ ਗਏ। ਵਾਈਕਿੰਗ ਦੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਬਹੁਤ ਭੰਬਲਭੂਸੇ ਵਾਲਾ ਸੀ ਅਤੇ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੀ ਕੁਝ ਵਿਗਿਆਨੀ ਇਸ ਬਾਰੇ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਹਨ। ਕੁਝ ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੰਗਲ ’ਤੇ ਜੀਵਨ ਦੇ ਵਿਚਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੁਝ ਗੈਸਾਂ ਦੀ ਗਾੜ੍ਹਾਪਣ ਵਿੱਚ ਛੋਟੀਆਂ ਤਬਦੀਲੀਆਂ ਨੇ ਸੰਕੇਤ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦਾ ਮੈਟਾਬੋਲਿਜ਼ਮ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜੋ ਜੀਵਨ ਦਾ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਸੰਕੇਤ ਹੈ। ਪ੍ਰਯੋਗ ਦੌਰਾਨ ਕਲੋਰੀਨੇਟਿਡ ਜੈਵਿਕ ਮਿਸ਼ਰਣਾਂ ਦੇ ਕੁਝ ਨਿਸ਼ਾਨ ਵੀ ਮਿਲੇ ਹਨ। ਪਰ ਫਿਰ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਦਾ ਮੰਨਣਾ ਸੀ ਕਿ ਇਹ ਮਿਸ਼ਰਣ ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਸਫਾਈ ਲਈ ਵਰਤੇ ਜਾਣ ਵਾਲੇ ਰਸਾਇਣਾਂ ਤੋਂ ਆਏ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਾਅਦ ਦੇ ਲੈਂਡਰਾਂ ਅਤੇ ਰੋਵਰਾਂ ਨੇ ਸਾਬਤ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਮਿਸ਼ਰਣ ਮੰਗਲ ’ਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਤੌਰ ’ਤੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ।

ਕੀ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ’ਤੇ ਜੀਵਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ?
ਸ਼ੁਲਜ਼ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਕਿਉਂਕਿ ਧਰਤੀ ਇੱਕ ਜਲ ਗ੍ਰਹਿ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਇਹ ਵਾਜਬ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਮੰਗਲ ’ਤੇ ਪਾਣੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਉੱਥੇ ਵੀ ਜੀਵਨ ਪੈਦਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸੰਭਾਵਨਾ ਦੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀਕੋਣ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਵਧੀਆ ਵਿਚਾਰ ਹੈ. ਧਰਤੀ ’ਤੇ ਕਈ ਅਜਿਹੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਜਿੱਥੇ ਅਤਿ ਦੀ ਗਰਮੀ ਅਤੇ ਸੋਕੇ ’ਚ ਵੀ ਸੂਖਮ ਜੀਵ ਪਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਚਿਲੀ ਦੇ ਅਟਾਕਾਮਾ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ, ਕੁਝ ਸੂਖਮ-ਜੀਵਾਣੂ ਹਾਈਗ੍ਰੋਸਕੋਪਿਕ ਚੱਟਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਛੁਪ ਕੇ ਵਧ-ਫੁੱਲ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪੱਥਰ ਬਹੁਤ ਖਾਰੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਉਹ ਥਾਂ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਰੋਗਾਣੂ ਆਪਣੇ ਆਲੇ ਦੁਆਲੇ ਦੀ ਹਵਾ ਵਿੱਚੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਚੱਟਾਨਾਂ ਮੰਗਲ ਗ੍ਰਹਿ ’ਤੇ ਮੌਜੂਦ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚ ਕੁਝ ਪੱਧਰ ਦੀ ਨਮੀ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕਲਪਨਾਤਮਕ ਤੌਰ ’ਤੇ, ਅਜਿਹੇ ਕੀਟਾਣੂ ਇੱਥੇ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪਾਣੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦਾ ਹੈ।